Obiecałam sobie, że w roku 2017 postaram się jak najczęściej notować w wirtualnym pamiętniku. Żeby wyrobić nawyk. Ba, ideałem byłoby codzienne wrzucanie okruchów zaobserwowanych, zasłyszanych i odczytanych. Myślę, że nie będzie to trudne biorąc pod uwagę obecne zawirowania społeczno-polityczne... I biorąc pod uwagę, że Facebook aż płonie od wyrażania opinii "na temat".
Dziś więc znalezisko Facebookowe: Reforma edukacji wg poznańskiego Auchan :) Bardziej w sedno trafić nie mogli :)
znalezione na FB epoznan LINK TUTAJ - autor zdjęcia: niejaki HH
Niesmak. Rozczarowanie. Smutek. Wstyd. Przykrość.
Uwielbiałam szopki noworoczne sprzed lat. Takie w punkt, z dystansem. Ucieszyłam się, że znowu wraca i ten jeden jedyny raz obejrzałam TVPis... I czego się głupia spodziewałam?
Wyłączyłam po tekście, że Wałęsa zamierza pałować robotników...
Panie Wolski i aktorzy... Niesmak. Rozczarowanie. Smutek. Wstyd. Przykrość.
A tekst ubierający w słowa to, co myślę, napisał W. Krzyżaniak:
Ja pier...ę! Ta „Szopka w muzeum” to przecież był jakiś cholerny dramat jest. Rymowany Dziennik Telewizyjny „Wiadomości”, tylko podkręcony jeszcze. To język i symbole żywcem wyjęte z akademii czasów głębokiej, walczącej o swoiście pojęte dobro ludzkości komuny.
- Tato, PiS obiecał 500 złotych na każde dziecko, tak? - spytała niespodziewanie Roza. Oglądałem właśnie w telewizji posiedzenie Sejmu. Roza siedziała obok i klikała zapamiętale w smartfon. Jak zwykle sprawiała wrażenie, jakby nic poza komórką nie miało na tym świecie jakiegokolwiek znaczenia. - Owszem, obiecał - przytaknąłem i spojrzałem na nią nieco zaskoczony, bo naprawdę nie sądziłem, że grając w "coś-tam-coś-tam-tato-i-tak-nie-zapamiętasz" moja 12-letnia córka rejestruje jakiekolwiek dodatkowe przestrzenie.Przestała klikać i popatrzyła na mnie. - To wiesz, co ja myślę? Że na te wszystkie dzieci in vitro, które są zamrożone w pojemnikach, też. No bo przecież nie mogą teraz powiedzieć, że to nie dzieci. Skoro wcześniej tyle razy mówili, że dzieci. Byłbyś tak miły i podsunął to także innym rodzicom od in vitro? Oczywiście możesz powiedzieć, że sam to wymyśliłeś... - uśmiechnęła się i wróciła do gry. Popatrzyłem ponownie na telewizor. Przemawiał poseł Piotrowicz, ale nie wiem, co mówił, bo ściszyłem. Chyba nie jest jeszcze z nami tak źle, pomyślałem. Rośnie pokolenie, które pogra z PiS-em skuteczniej niż PiS pogrywa z nami.
Gdybym miała dostęp do internetu będąc w szkole, matematyka byłaby moim ulubionym przedmiotem. Mądry Polak po fakcie, czy jak to tam szło. Z miłą chęcią (sic!) poszłabym na lekcję matematyki...
Jacek Pałasiński zgubił telefon. Dzięki pewnej aplikacji, zdjęcia robione przez nowego użytkownika lądują w... folderze w komputerze Pałasińskiego! Sprawą zajmuje się belgijska policja. Boskie!
Na poprawę humoru, bo dziś piątek po ciężkim tygodniu, a od poniedziałku tydzień czeka mnie jeszcze gorszy... W pracy nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej, ale ci spece pobili rekord:
Satelita NOAA-N Prime spadł na podłogę, kiedy próbowano zmienić jego pozycję z pionowej na horyzontalną. Budowa urządzenia kosztowała 239 mln dol. Naprawienie go – 135 mln dol. Śledztwo przeprowadzone przez NASA wykazało, że satelita spadł z platformy, bo… ktoś zapomniał go do niej przytwierdzić.
A żeby dodać trochę humoru, piszą o Polsce w Newsweeku anglojęzycznym... I wcale nie ma nam być do śmiechu, bo tytuł brzmi: "A very brief history of idiots banning Winnie the Pooh"...
The viral Internet has its collective eyes fixed on a tiny town in central Poland, where local officials have reportedly blocked Winnie the Pooh from being instated as a local playground mascot because of the bear's improper attire and "dubious sexuality." There's more, of course: "It doesn’t wear underpants because it doesn’t have a sex," an official apparently complained at a council meeting. "It’s a hermaphrodite."
Magda Gessler na swoim facebookowym profilu ogłosiła konkurs - nie byle jaki konkurs! Nawołuje do przysyłania zdjęć najpiękniejszych toalet w restauracjach. W nagrodę zaprasza na kolację do siebie, do Fukiera... No, masz babo placek! Gdybym to ja wiedziała, to bym w kibelkach zdjęcia strzelała! A tu, obok nosa przejdzie mi kolacja, bo nie mam zdjęcia:
- toalety w Tawernie Dominikańskiej w Gdańsku, gdzie ptaki ćwierkały...
- toalety w Kawiarni Plażowej w Świnoujściu (piszą o niej tutaj), gdzie (proszę o wybaczenie) siedząc na kosmicznym kibelku człowiek gapił się na żyrandol...
- toalety w restauracji Bazar 1838 w Poznaniu, gdzie umywalki były hipnotyzujące i moje dziecko nie chciało przestać rąk myć...
I co? I mam tylko wspomnienia. Od dziś będę fotografować kibelki! Ot co!
"Please, don't worry so much. Because in the end, none of us have very long on this Earth. Life is fleeting. And if you're ever distressed, cast your eyes to the summer sky when the stars are strung across the velvety night. And when a shooting star streaks through the blackness, turning night into day... make a wish and think of me. Make your life spectacular. I know I did."
... oj, kuszą. Opowiadaniem. A raczej tym, bym wreszcie usiadła i spisała w formie opowiadania, co myślę.
Pierwsze kuszenie, które wpadło w oko to opowiadanie kryminalne. Konkurs Polityki "Lato z kryminałem" z jury w osobie Mariusza Czubaja. W sumie coś tam napisane mam... Powiadają przecież, że nie ma lepszej historii niż ta napisana przez życie.
Drugie kuszenie to opowiadanie o współczesnej kobiecie firmowane przez Wydawnictwo Otwarte. Uroki bycia babą? Toż to mój pamiętnik.
Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie w jakiejkolwiek formie zdjęć oraz treści zawartych w blogu "Z notatnika Porankowej Mamy" bez zgody autora jest zabronione i stanowi naruszenie praw autorskich (podstawa: Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83)
Hej!
Zastanawiasz się, dlaczego Porankowa Mama oderwała się od porankowych opowieści? Cóż, wyobraź sobie, że Porankowa Mama także miewa przerwy na kawę!
Przerwa na kawę to te chwile (z reguły dosłownie chwila) w ciągu dnia / wieczorem, gdy matka może bezkarnie walnąć twarzą w blat i zamknąć oczy... Albo zrobić sobie kawę i pomyśleć, poczytać, popatrzeć, posłuchać, popisać, pogadać, ponarzekać, pośmiać się, pooglądać... Cokolwiek, byle dla siebie. Przerwy na kawę nie dotyczy rodziny, a zatem nie ma dla nich miejsca w opowieściach rodzinnych.
